Z wizytą na Ukrainie

Jesienią 2007 roku z inicjatywy Górnośląskiego Oddziału Stowarzyszenia ,,Wspólnota Polska” (Pana Prezesa Stefana Gajdy oraz Pani Alicji Brzan-Kloś z Koła Śląskiego Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Drohobyckiej) Szkoła Podstawowa nr 25 im. Stanisława Hadyny w Chorzowie gościła grupę Polaków z Ukrainy: uczniów borysławskich i drohobyckich szkół, nauczycielkę sobotniej szkoły polskiej w Borysławiu i prezesa Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Oddział w Drohobyczu – Adama Aurzeckiego.
Niezapomniane chwile wspólnie realizowanego programy zwieńczył konkurs ortograficzny napisany wspólnie przez uczniów z Borysławia, Drohobycza, Bystrzycy na Zaolziu (Czechy) oraz gospodarzy. Już wtedy postanowiliśmy, że program wspólnych zajęć lekcyjnych i warsztatowych poprzedzających dyktando oraz sam konkurs (przeżywany równie silnie emocjonalnie przez uczniów jak i dorosłych) musi powtórzyć (drugi konkurs ortograficzny dla uczniów szkół polonijnych odbędzie się we wrześniu 2009 roku).
Kiedy Polacy z Ukrainy żegnają ojczyznę śpiewają tak rzewną pieśń, że wzruszenie słuchających przemienia na tę chwilę nawet obskurny dworzec w Katowicach. Kto raz usłyszy tę melodię, nie poprzestanie na jednym spotkaniu z Polakami z Ukrainy! Tak było i z nami. Już na początku grudnia 2007 r. w SP 25 gościliśmy władze oświatowe miasta Borysław i podpisaliśmy umowę o współpracy (w języku polskim) ze szkołą ukraińską (nr 8) i sobotnią polską szkołą działającą przy szkole nr 3 w Borysławiu. Uroczysty moment podpisania umów po ukraińsku nastąpił pod koniec grudnia 2007 r. w Borysławiu. Wtedy też zostały podpisane umowy o współpracy w Drohobyczu (z ukraińską szkołą nr 2 i Towarzystwem Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Oddział w Drohobyczu). Kolejnym wspólnym przedsięwzięciem był program ,,Wyszehradzka Wieża Babel” realizowany już razem przez SP 25, SP 14 z Chorzowa, cztery placówki z Ukrainy oraz Węgrów z Partnerskiego miasta Chorzowa OZD i delegację szkoły zaolziańskiej w Bystrzycy (Czechy) – w październiku 2008r.
Wyjazd reprezantacji SP 14 i SP 25 z Chorzowa na przełomie kwietnia i maja 2009 r. na Ukrainę był oddźwiękiem właśnie tego – niezwykle udanego i cennego programu o symbolicznym i wieloznacznym tytule: „Wyszehradzka Wieża Babel”.

Zapraszamy do galerii zdjęć

Kliknij czytaj dalej aby przeczytać obszerną relację

Inicjatorem spotkania były zarówno szkoły ukraińskie z Borysławia i Drohobycza oraz Towarzystwo Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Odział w Drohobyczu (zrzeszające Polaków z Drohobycza i Bolesławia), które w dniach 27. 04 – 3. 05. 2009 r zorganizowały bardzo ciekawy program zbliżający nasze środowiska.

W wyjeździe brało udział 16 uczniów obu szkół, 4 nauczycieli   i 2 dyrektorów placówek.

Przedstawiciele SP 25 – dyr. mgr Jolanta Motyka
Nauczycielki – mgr Justyna Fiołka i mgr Anna Hojda
Uczniowie – Mikołaj Kuligowski, Angelika Mazur, Dorian Oraczko, Mikołaj Sikora, Urszula Skiba, Agnieszka Stepień, Klaudia Wojcik
Przedstawiciele SP 14 – dyr. mgr Janina Musioł
Nauczycielki – mgr Ewa Hanel i mgr Joanna Pietrek
Uczniowie – Aleksandra Banowicz, Magdalena Pietrek, Alicja Siennicka, Maja Bosy, Oliwia Dudkiewicz, Kinga Podlaszewska, Katarzyna Marczyk, Sebastian Nowak, Daniel Zubrzycki.

Myślą przewodnią naszej wizyty było hasło: „ŚLADAMI POLAKóW NA UKRAINIE W ROKU JUBILEUSZOWYM JULIUSZA SŁOWACKIEGO”.
Celem naszego wyjazdu była integracja uczniów szkół z Chorzowa, Drohobycza i Borysławia na Ukrainie oraz poznanie warunków życia  i nauki we wsi Łanowice koło Sambora (do Łanowic pojechaliśmy na jeden dzień na zaproszenie Prezesa Towarzystwo Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Odział w Łanowicach – Walerego Tracza, który gościł w SP 25 na początku 2009 r.) oraz uczczenie 200 rocznicy urodzin wieszcza polskiego –Juliusza Słowackiego.
W ramach naszych spotkań chcieliśmy obok programów  kulturalnych, edukacyjnych i sportowych nauczyć naszych uczniów z Polski wzajemnego szacunku, tolerancji i braterstwa.
Wizyta nasza na Ukrainie rozpoczęła się od przyjazdu do wsi Łanowice niemal w całości zamieszkanej przez Polaków. Na miejscu zostaliśmy bardzo serdecznie przyjęci przez wszystkich mieszkańców wsi, proboszcza parafii oraz pana Walerego Tracza.
Nasi uczniowie początkowo trochę onieśmieleni niecodzienną sytuacją zaraz zostali bardzo serdecznie powitani i wyściskani przez dzieci i ich rodziców i zabrani do domów rodzin polskich. W każdej rodzinie zamieszkało po 2 uczniów, mając okazję do zapoznania się z tradycjami, kuchnią  i warunkami życia w innym kraju.
Następnie byliśmy zaproszeni do czteroklasowej Szkoły Podstawowej w Łanowicach, gdzie mieliśmy okazję poznać wspaniałe, miłe i bardzo radosne dzieci, które chętnie popisywały się swoimi umiejętnościami śpiewu i recytacji.     Po wizycie w tej szkole pojechaliśmy do szkół w Pianowicach i w Byskowicach. W każdej z tych szkół uczniowie z Polski i Ukrainy serdecznie się witali i prezentowali swoje programy artystyczne, śpiewali, tańczyli i obdarowywali się upominkami. Mieli również okazję do rozmów, wymiany informacji, spostrzeżeń i doświadczeń. W szkole w Pianowicach wspólne spotkanie zakończyło się dyskoteką, która sprawiła dzieciom ogromna frajdę.
Na tym jednak nie było końca niespodzianek i atrakcji. Po pysznych posiłkach w domach polskich w późnych godzinach popołudniowych spotkaliśmy się na boisku parafialnym, gdzie miło i aktywnie spędzaliśmy czas. Wspólnie graliśmy w siatkówkę, było przeciąganie liny i różne gry sprawnościowe. Młodzież, dzieci i dorośli świetnie się bawili, dokazywali i poznawali.
Zwieńczaniem  integracji była wspólna msza św. w kościele oraz ognisko z przepysznym poczęstunkiem. Wszyscy spotkaliśmy się z taką serdecznością, że drugiego dnia bardzo ciężko było nam się rozstawać. Niestety musieliśmy wsiadać do naszego wycieczkowego busa i ruszać w dalszą drogę do Drohobycza. W drodze mieliśmy okazję podziwiać uroki  zielonej Ukrainy. Na miejscu w Drohobyczu czekał na nas pan Adam Aurzecki – Prezes Towarzystwo Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Odział w Drohobyczu, który doprowadził nas do Szkoły Ukraińskiej nr 2 w Drohobyczu z rozszerzonym językiem niemieckim. Tam spotkała nas kolejna miła niespodzianka – mianowicie – grupa młodzieży (w biało-czerwonych czapeczkach) z panią dyrektor i nauczycielami serdecznie nas przywitała i  zaprosiła do szkoły. Zaczęliśmy  od zwiedzania szkoły, która liczy około 900 uczniów. Zaprezentowano nam klasy, ciekawe pracownie i zapoznano z systemem kształcenia. Największe wrażenie na nas zrobiła sala baletowa i pracownia modelarsko – techniczna. Później mieliśmy okazję być zaskoczeni wspaniałą aulą – prawie salą teatralną. Tam nasi uczniowie w śląskich strojach pięknie zaprezentowali przygotowany program artystyczny oraz prezentacje multimedialne o najciekawszych miejscach w Polsce, w Chorzowie  oraz o Juliuszu Słowackim. Gdy nasi uczniowie śpiewali niektóre śląskie piosenki, to miło nam było, gdy włączyli się do śpiewu również gospodarze, aż huczała cała sala. Po naszych występach mieliśmy przyjemność zobaczyć artystyczny –  przepiękny show grupy ukraińskiej, który zrobił na wszystkich niesamowite wrażenie. Wspaniałe, kolorowe stroje, piękny śpiew i układy choreograficzne były dopracowane do perfekcji.
Po wizycie w szkole mieliśmy wycieczkę po mieście – Drohobycz. Zwiedzaliśmy kościół polski, ratusz, miejsce getta, zabytkową cerkiew, cmentarz i okolicę. Mieliśmy okazję poznać historię i dorobek kulturalny miasta. Byliśmy bardzo zadowoleni z wycieczki. Pod wieczór grupa z SP 25 została zakwaterowana w rodzinach w Drohobyczu a grupa z SP 14 pojechała do Borysławia, gdzie czekały na nas kolejne wspaniałe i ciepłe rodziny. Tam po całym dniu emocji zostaliśmy rozdzieleni do kolejnych rodzin, tym razem już na kilka nocy.
Kolejnego dnia od rana mieliśmy zaplanowane następne atrakcje i ciekawy program. Wszyscy pojechaliśmy zwiedzać dom, w którym urodził się znany ukraiński poeta Iwan Franko. Była to miejscowość Nagajewicze, tam oglądaliśmy dom i jego wnętrza; meble, naczynia, ubrania, ozdoby oraz narzędzia gospodarcze. Obok stała kuźnia, obora i stajnia, wszystko to wyglądało jak kiedyś, co dało nam możliwość wyobrażenia sobie dawnego życia we wsi. Później przeszliśmy do nowoczesnego muzeum poświęconego twórczości i działalności tego wielkiego twórcy. Zobaczyliśmy obrazy, na których był przedstawiony w różnych momentach swego życia, jego rodzinę, przyjaciół i współtowarzyszy. Obok muzeum w niewielkim parku znajdowały się wspaniałe pomniki, płaskorzeźby lub popiersia najznakomitszych pisarzy, poetów całej Rosji. Byli tam, np. L. Tołstoj, T. Szewczenko, A. Puszkin, M. Szołochow, A. Czechow oraz A. Mickiewicz.
Później zostaliśmy zaproszeni na Koncert Patriotyczny do Szkoły Ukraińskiej nr 8 w Borysławiu, gdzie prezentowali swój dorobek artystyczny uczniowie wszystkich klas. Po ich pokazach wystąpili nasi uczniowie. Było pięknie, miło i wesoło. Już trochę zmęczeni udaliśmy się do centrum Borysławia, gdzie pani przewodnik (Aleksandra Krajnik) opowiadała nam o mieście i pokazywała najciekawsze miejsca: kościoły, pomniki, cerkwie i szyby naftowe. Opowiadała o historii, kulturze i przemyśle miasta.
Czwarty dzień wizyty zapowiadał się  bardziej rekreacyjnie i wypoczynkowo, taki też był. Pojechaliśmy w góry Tustań, przypominające nasz Ojców. Pogoda nam dopisała, więc mogliśmy spokojnie spacerować i delektować się pięknymi widokami. Doszliśmy do źródełka u stóp kapliczki NMP i tam każdy z nas napił się uzdrawiającej i oczyszczającej z grzechów wody. Nie było nikogo, kto by nie skorzystał z takiej okazji. Kiedy wróciliśmy na miejsce biwakowe piekliśmy kiełbaski przy ognisku, zajadaliśmy się specjałami kuchni ukraińskiej i polskiej oraz wspólnie śpiewaliśmy poznane piosenki (nawet ukraińskie). Dzieci miały okazje kupić sobie pamiątki i regionalne wyroby ukraińskie. Następnie pojechaliśmy zwiedzać znane uzdrowisko na Ukrainie – Truskawiec, gdzie do wód leczniczych zjeżdżają się kuracjusze z całej Europy w tym też z Polski dla poratowania zdrowia. Jest to bardzo ładna miejscowość pełna ludzi, zabytków, sanatoriów i atrakcji. Mogliśmy, w pijalni wód mineralnych, zakosztować m.in. wody „NAFTUSIA”, która miała specyficzny posmak nafty. Zmęczeni z utęsknieniem wracaliśmy do „naszych” domów.
Ostatniego dnia musieliśmy już wstać o 4.00 (w Borysławiu)- 5.00 (w Drohobyczu) rano, żegnać się z naszymi wspaniałymi i niezapomnianymi gospodarzami, gdyż o 6.00 ruszaliśmy z Polakami z Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Odział w Drohobyczu i przedstawicielami ukraińskiej szkoły nr 2 z panią dyrektor Larysą Pankiewicz i przedstawicielem wydziału edukacji z Drohobycza na ostatnią wycieczkę do Krzemieńca  – spod kościoła polskiego w Drohobyczu. W drodze zatrzymaliśmy się w Poczajowie i tam zwiedzaliśmy wspaniały kompleks trzech połączonych ze sobą cerkwi prawosławnych. Każda z pań i dziewczynki musiałyśmy założyć na głowę chusty i spódnice zgodnie z tradycją ukraińskiej ławry. Przewodnik oprowadzał nas i opowiadał o tym niesamowicie urokliwym i dostojnym miejscu. Później już pojechaliśmy do Krzemieńca – miasta, w którym 200 lat temu  przyszedł na świat nasz wspaniały wieszcz narodowy Juliusz Słowacki. Tam obejrzeliśmy jego dom – muzeum, gdzie dowiedzieliśmy się wiele o jego życiu. W salonie Salomei Słowackiej uczennice z ,,14” i ,,25” recytowały teksty Słowackiego. Następnie oglądaliśmy miasto, z daleka na wzgórzu ruiny zamku i wzięliśmy udział w mszy św.(odprawionej przez byłego proboszcza drohobyckiej parafii) w miejskim kościele katolickim. Po zwiedzeniu Krzemieńca ruszyliśmy w drogę powrotną do Polski; wspólnie z grupą z Drohobycza, która nam tego dnia towarzyszyła w wycieczce, zatrzymaliśmy się na posiłek, piknik w urokliwym sadzie.  Po  posiłku, rozmowach, śpiewach, zabawach i podziękowaniach pożegnaniom nie było końca. Lecz niestety wszystko kiedyś musi się zakończyć a my wrócić do domów i obowiązków szkolnych. Trudno było nam się rozstać po tylu wspaniale przeżytych dniach i takiej gościnności oraz serdeczności.
Na pewno wyjazd ten każdemu z uczestników na zawsze zapadł w serce i nigdy go nie zapomnimy. Przypominać nam o nim będą wspomnienia, pamiątki i mnóstwo  wykonanych zdjęć.

Dziękujemy gospodarzom programu:

Panu Waleremu Traczowi prezesowi niedawno powstałego w Łanowicach Oddziału Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej i całej społeczności tej urokliwej wsi koło Sambora,
Pani Dyrektor Specjalizowanej Ukraińskiej Szkoły Średniej I – III stopnia nr 2 w Drohobyczu – Larysie Pankiewicz, wszystkim nauczycielom i pracownikom szkoły, uczniom i ich rodzicom (szczególnie tym, którzy gościli nas w swoich domach),
Panu Adamowi Aurzeckiemu – Prezesowi Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej Odział w Drohobyczu oraz wszystkim młodszym i starszym przedstawicielom wspólnoty polskiej w Drohobyczu,
Panu Jarosławowi Iwanowiczowi Sławyczowi dyrektorowi Ukraińskiej Szkoły Średniej nr 8 w Borysławiu, wszystkim nauczycielom i pracownikom szkoły, uczniom i ich rodzicom (szczególnie tym, którzy gościli nas w swoich domach),
Pani Krystynie Krasnopolskiej dyrektorowi Sobotniej Szkoły Polskiej przy Ukraińskiej Szkole Średniej nr 3 w Borysławiu i wszystkim Polakom z Borysławia.

Już we wrześniu 2009 r. spotkamy się w Chorzowie. Czekamy na Was. Wspólnie realizowane projekty, spotkania dzieci i młodzieży oraz dorosłych o otwartych sercach przełamią wszystkie bariery i uprzedzenia…

Joanna Pietrek (SP 14) i Jolanta Motyka (SP 25)

Zapraszamy do galerii zdjęć

5d Wydaerzenia

 

Komentowanie jest wyłączone.